Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2016

Εκδίκηση, άγνοια ……. τι?

Μία άλλη άποψη ... Ανακύκλωση των παλαιών οικοδομικών υλικών (μπαζών)

Σήμερα εντελώς τυχαία έμαθα από έναν φίλο ότι θα έρθει στο νησί μας ένα φορτηγό πλοίο με ελαφρόπετρα από την Νίσυρο.

Γράφει ο Μάρκος Ζώρζος

Το συγκεκριμένο φορτίο θα μεταφερθεί σε μάντρα υλικών οικοδομής με σκοπό να γίνει τσιμεντόλιθοι. Για πολλούς είναι
αδιάφορο έως φυσιολογικό. Έτσι είναι, μιάς και δεν είναι πολλοί αυτοί που γνωρίζουν ότι, την ελαφρόπετρα μέχρι τώρα χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή τους. 


Όλοι μας ή τουλάχιστον οι μεγαλύτεροι σε ηλικία κάτοικοι του νησιού, της Σαντορίνης μας,  γνωρίζουμε ότι μόλις πριν 25 χρόνια περίπου σταμάτησε η εξόρυξη του λευκού χρυσού, της ελαφτρρόπεας. Τα σημάδια από τα εκατομμύρια κυβικά μέτρα των σπλάχνων του νησιού μας είναι εμφανή σε όλο το μήκος της καλντέρας, αλλά και σε πολλές περιοχές στο νησί. Τα λαγκάδια του Πύργου, του Εμπορείου αλλά και της Περίσσας. Τα λαγκάδια της Γωνιάς ,του Βόθωνα αλλά και του Καρτεράδου, του Βουρβούλου , είναι μέχρι και σήμερα οι ακλόνητοι μάρτυρες. Η κλεψιά και η λεηλασία του ορυκτού από την μια και η ανάγκη επιβίωσης από την άλλη.
 Τα ορυχεία της ελαφρόπετρας που έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν,
( http://etsigianaperaseihora.blogspot.gr/2015/03/blog-post_20.html ) έγραψαν πολλές σελίδες στην ιστορία αυτού του τόπου. Πολλές σελίδες μαύρες σαν την κατάμαυρη λάβα και άλλες τόσες λευκές  σαν την κατάλευκη ελαφρόπετρα.
Τα ορυχεία της ελαφρόπετρας συντέλεσαν καθοριστικά, στην σημερινή μορφή που έχει το περιβάλλον του νησιού μας, είτε αυτό θεωρηθεί καλό ή κακό.
Τα ορυχεία της ελαφρόπετρας επηρέασαν την οικονομική ζωή των κατοίκων, αφού κι αυτά ήταν αιτία να παραμείνει κόσμος στο νησί, σε μια περίοδο, που άλλα νησιά και πόλεις της χώρας μας αύξαναν τον πληθυσμό Αυστραλίας, Αμερικής και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών.
Η θηραϊκή γη τελικά, απέδειξε σε όλους μέχρι σήμερα ότι ήταν και θα είναι ένα πολύτιμο και ορυκτό. Τα αγροτικά μας προϊόντα που παράγει αυτό το χώμα είναι γνωστά και μοναδικά. Η χρήση της ελαφρόπετρας ως οικοδομικό υλικό, και όχι μόνον ως οικοδομικό υλικό, έχει ξεπεράσει τα όρια της Πατρίδας μας, της Ελλάδα μας.
Σε όλους μας όμως αντικρίζοντας το ΑΓΡΙΟ ΦΑΓΩΜΑ αυτής της γης υπάρχει ένα ερώτημα,
 ΓΙΑΤΙ, ΓΙΑΤΙ;  Άξιζε ή αξίζει σε ένα τόπο που η φύση έφτιαξε όπως έφτιαξε να έχει ένα τέτοιο αποτέλεσμα;
Τι θέλουμε τώρα, αφού καταστρέψαμε ένα νησί να καταστρέψουμε κι άλλο; Αυτή θα είναι η αγάπη για τον τόπο μας η εκδίκηση;
Γιατί ο Δήμος μας δεν φροντίζει για την ανακύκλωση των παλαιών οικοδομικών υλικών (μπαζών); τόσο δύσκολο είναι; δεν υπάρχουν ενδιαφερόμενοι; ή δεν θέλουν οι περιβαντολόγοι ;  
 Μπορεί να είναι όλα τα παραπάνω ή τίποτα απ αυτά, σίγουρα όμως είναι ή ΑΓΝΟΙΑ ή ΚΑΡΕΚΛΑ ή το ΔΕΝ ΒΑΡΙΕΣΑΙ

Δύσκολα ένας τόπος που τόσο απλόχερα του χάρισε η φύση το περιβάλλον να πάει μπροστά με ανθρώπους σαν αυτούς που σήμερα έχουμε.

Ζητώ συγγνώμη αλλά αυτή είναι η άποψη μου. Θα θελα αν είναι δυνατόν στα σχόλια της παρούσας καταχώρησης, την δική σας άποψη.



Με εκτίμηση

Μάρκος Ζώρζος

Οι φωτογραφίες ανήκουν:
https://omartarif.blogspot.gr/2016/06/blog-post_90.html

http://3.bp.blogspot.com/-UFl5qxZGqjM/VQXY4ux8OxI/AAAAAAAAGAs/3INgLAnvoeI/s1600/IMG_0084.JPG

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου